Wat vooraf ging aan de Love & Marriage beurs

In het weekend van 12 en 13 november stonden wij met een groot deel van het E&P-team op de Love & Marriage beurs in Vijfhuizen. Het werd een weekend vol leuke gesprekken met toekomstige bruidsparen!

Met een plek toebedeeld bij de ingang, wisten wij vooraf dat onze stand moest opvallen. In deze blog geven wij je een inkijkje hoe wij uitkeken naar, maar vooral wat er allemaal moest gebeuren voor, de beurs! En geloof mij, dat was nogal wat!
We starten het verhaal halverwege oktober. Filosoferend over de aankomende beurs, kwam onze vormgever stagiaire Eva met een waanzinnig idee voor de stand. Hoe tof zou het namelijk zijn als je een houten kubus zou hebben, waar je aan verschillende kanten een recente trouwvideo kan laten zien. Een informatiepaal, een videoloket ter grootte van een paskamer. Een goud idee bleek later! Samen met Paul werkten zij het plan digitaal uit, waarop een bezoek aan de bouwmarkt niet lang op zich liet wachten.
De donderdagochtend voor de beurs was het moment daar. Onze eigen Bob de Bouwer Edo Landwehr zette zijn bouwhoed op en legde alle planken klaar om te gaan zagen, schuren, boren en schroeven. Met het idee dat dit, ik citeer: ‘in een paar uurtjes’ wel gedaan was, begonnen we vol goede moed met een klus waar onze gevoelige handjes niet blij van werden. Splinter hier, spijker daar. Onze studio leek zowaar de klusruimte van Eigen Huis & Tuin. Toen de schemering inviel, kwamen we er een beetje achter dat dit – naast een hele leuke uitdaging – toch wel een hoop tijd ging kosten. We gingen echter vol goede moed door.
Een paar uur (noem het gerust een halve dag) later dan gepland, ontvingen wij deze foto van onze Chef de Mission. De constructie rondom de videopaal was klaar! Hij moest enkel nog even naar de beurs worden vervoerd, maar ach, dat zagen we de volgende dag wel weer.
Pas de volgende ochtend realiseerden wij hoe groot en zwaar de videopaal eigenlijk was geworden. De hardhouten constructie moest op zijn minst 150-160 kilo wegen en had daarbij het formaat van een Dixie tweezitter. Met andere woorden: niet – te – tillen. Om het probleem te tackelen, kwam Edo op het idee om er wieltjes onder te zetten. Rollend door de studio kwamen we al snel bij een volgend struikelblok: de voordeur. Zowel in de lengte, de breedte als de hoogte kon de constructie onmogelijk naar buiten. Na een aantal moeilijke blikken richting het bouwwerk en de voordeur kwamen we tot twee oplossingen; 1. de constructie moest uit elkaar of 2. de deur moest eruit.
Vanuit de motivatie dat je een nieuw gekochte auto ook niet eerst uit elkaar haalt op het moment dat je hem uit de showroom rijdt, besloten we te gaan voor de laatste optie. Een uur puffen, kraken en schroeven later hadden we de deur – die na 57 jaar niet bepaald van plan was om mee te werken – eruit. Met welgeteld 1,8 cm speling reden wij vervolgens met een steekkar het houten bakbeest naar buiten. De E&P-videopaal zag daarmee eindelijk het daglicht. Ondertussen werden de bestelde doeken, inkijkalbums, flyers en koptelefoons geleverd – we waren klaar om te gaan.

Onderweg richting Vijfhuizen namen wij uiteraard de verkeerde afslag, waardoor we in een woonwijk belandden. Drempel na drempel, hobbel na hobbel – onze constructie kreeg het zwaar te verduren. Eenmaal op het juiste terrein, reden we de Expohal binnen – waar op dat moment een kleine ijstijd leek te zijn uitgebroken. Standhouders in enorm dikke winterjassen, een rode neus van onze stagiaire Lara en hartvormige wolkjes uitblazen voor je stand; we hadden ons een iets warmer welkom voorgesteld. Iets met een niet-werkende kachel en een ruimte van 26000 m²… Met het ijs aan onze wimpers zagen wij opgelucht aan dat onze constructie de reis overleefd had en heelhuids was binnengekomen in de voormalige expositieruimte van de Floriade 2002. Een uurtje klappertanden en bouwen later, was onze stand grotendeels gereed.
Zaterdagochtend 8.01 uur. Waar de meeste Haarlemmers zich nog een keer omdraaiden, waren wij de ruiten van onze auto aan het krabben. Het bleek behoorlijk gevroren te hebben, waardoor we automatisch meteen dachten aan de niet-werkende kachels van de expositieruimte van de dag ervoor. Op alles voorbereid reden wij met vijf man sterk en een grote glimlach richting de beurs. Deze glimlach werd nog drie keer groter toen bleek dat het kachelprobleem was gefixt en Noorse vrieskou ineens aanvoelde als aannemelijk Zuid-Europees temperatuurtje.

Vlak voordat de eerste toekomstige bruidsparen binnenkwamen, plaatsten wij tot slot de beeldschermen in de videopaal, werden de computers aangesloten, de doeken rechtgetrokken en de laatste spijker op zijn plek geslagen. Love & Marriage, we are ready!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram